Tuesday, 16 January 2018
سه شنبه, ۲۶ دی ۱۳۹۶

این یک واقعیت است که کشور ما دچار کم آبی است. دوران خشکسالی اخیر که ایران و کشورهای دیگر را با موضوعی به نام "کمبود آب " روبرو کرده است، در عین حال می تواند فرصتی از دل یک تهدید باشد که یک بار برای همیشه، همه ما را متوجه این نکته کند که با مدیریت صحیح می توان از وضعیت موجود، برای به سرانجام رساندن این وضعیت به مقصد مطلوب، بهره برد.

به گزارش " مینوخبر " ، با وجود اینکه نزدیک به 70 درصد از سطح زمین را آب فرا گرفته است ولی “بحران آب” در بسیاری از کشورهای جهان از جمله کشورهای واقع در کمربند خشک زمین مثل ایران، روز به روز ابعاد پیچیده تری به خود می گیرد.

کشور ما چون که در کمربند خشک زمین واقع شده است در معرض تهدید جدی بحران آب قرار گرفته و متاسفانه این واقعه بسیار جدی، توسط مسئولان چندان جدی گرفته نشده است. بایستی این را بدانیم که اگر به فکر راه حلی برای بحران آب نباشیم در سال های آینده در داخل کشور شاهد یک جنگ داخلی بر سر آب خواهیم بود.

از کل مساحت ایران تنها 15 درصد آن، برخوردار از پوشش گیاهی است و بیش از 85 از مساحت کشور، جزو مناطق خشک و نیمه خشک محسوب می شود؛ از این رو انتظار بروز بحران آب در کشور غیر منطقی نیست. البته نباید فراموش کرد که “بحران آب ” ریشه ای طولانی در کشور دارد. در گذشته، حفر قنات ها و ساختن آب انبارهای مختلف و متعدد در شهرهای ایران نشان می دهد که ایرانیان همواره با دغدغه ی دستیابی به آب رو به رو بوده اند.

یکی از دلایل اصلی کمبود آب در کشور، افزایش بی رویه ی جمعیت در یک سده ی اخیر است؛ بر اساس آمارها جمعیت کشور در سال 1300 کمتر از 10 میلیون نفر بوده ولی امروزه این جمعیت از مرز 75 میلیون گذشته است. این در حالی است که میزان سرانه ی آب تجدیدپذیر در سال 1300 حدود 13 هزار مترمکعب بود و در زمان حاضر این میزان به حدود 1900 مترمکعب تقلیل یافته و درآینده به مراتب وضعیت بدتر خواهد شد.

 از طرفی آمارهای سازمان هواشناسی کشور، متوسط بارش در ایران را 248 میلی متر تخمین زده اند که این میزان کمتر از یک سوم متوسط جهانی آن، یعنی 831 میلی متر است.

رونق گرفتن صنعت سد سازی در کشور در دهه های گذشته، ضمن آنکه آسیب های جدی به محیط زیست وارد کرد، موجب بسته شدن آب رودخانه ها روی کشاورزان شد و این کار در ادامه، کشاورزان را مجبور کرد که به حفر چاه های عمیق اقدام کنند.

برای حل هر بحرانی نیاز به یک سری از راهکارها و برنامه ریزی های دقیق است؛ این راهکارها عبارتنداز؛ مجموعه ی عملیاتی که به وسیله ی سازمان های دولتی، خصوصی و مردمی در رویارویی با بحران با هدف تقلیل خسارت و ضایعات، عادی سازی شرایط و باز گرداندن به حالت پیش از بحران صورت می گیرد.

مشکل آب یک مشکل جهانی محسوب می شود، با شدت گرفتن بحران آب در کالیفرنیا، آنها ۶ روش را اختراع کرده‌اند که می‌گویند استفاده آنها برای مقابله با بحران آب در آمریکا بلکه در کل جهان میسر خواهد بود.

روش اول: استفاده از انرژی خورشید برای تصفیه آب

روش دوم: بررسی چکه‌های آب؛ یک سوم آب در لوله ها هدر می‌رود

روش سوم: استفاده از تمیزکننده‌های دی‌اکسیدکربن به جای آب

 روش چهارم: استفاده از  بطری هایی که می‌تواند بسیار سریع آب کثیف سیلاب را قابل شرب کند

روش پنجم: استفاده از حداقل آب در زمان دوش گرفتن

روش ششم: دوش بدون آب

بر اساس تعریف بانک جهانی، کشوری که سالیانه کمتر از ۱۰۰۰ متر مکعب آب قابل شرب برای هر یک از شهروندانش داشته باشد با کمبود آب مواجه است؛ بر مبنای این تعریف، ایران تنها کشوری نیست که با بحران کم آبی مواجه است.

ضرورت ایجاد یک گفتمان عمومی و حس مشترک ملی در خصوص بحران آب، تدوین برنامه جامع آگاه‌سازی و جلب مشارکت عمومی در راستای تبیین پیامدهای بحران آب و نیز نظریه‌پردازی در این زمینه به عنوان یک مساله ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی، در کنار یک برنامه جامع مدیریت منابع و مصارف آب، می‌تواند راهگشای حل بحران آب در کشور باشد.

این راهکارها، شرایط کنونی را طی یک برنامه زمانی مشخص، به سوی تعدیل و بهبود وضعیت بحرانی، هموارتر می‌سازد.

به قلم: روح اله شهمرادی ـ عضو نظام مهندسی ساختمان استان گلستان و دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید بهشتی تهران

انتهای پیام/

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید